Skórcz położone jest w powiecie starogardzkim, w południowym rejonie województwa pomorskiego, na północnym skraju Borów Tucholskich, na obszarze Kociewia. Znaleziska archeologiczne wskazują, że okolice Skórcza były zamieszkiwane już 2500-1700 lat p.n.e. Na terenie miasta dokonano trzech przypadkowych odkryć archeologicznych z okresu kultury grobów skrzynkowych (650-400 lat p.n.e.), co wskazuje na to, że Skórcz należy do najstarszych osad Pomorza Gdańskiego. Przypuszcza się, że już w czasach rzymskich spełniał ona rolę stacji handlowej na bursztynowym szlaku znad Morza Śródziemnego nad Bałtyk. W świetle tego Skórcz może liczyć około 2 tysięcy lat. Przypuszcza się, że we wczesnym średniowieczu znajdował się tu też pierwszy drewniany kościół, ale trudno ustalić jego lokalizację. Niewątpliwie najciekawszym obiektem architektonicznym Skórcza jest gotycki kościół p.w. Wszystkich Świętych. Kościół położony jest w stosunku do biegnącej od wschodu z południa na północ doliny Szorycy na skarpie. Został on ufundowany przez Krzyżaków w XIV w.

Warto zobaczyć:

• Gotycki kościół p.w. Wszystkich Świętych z XIV w.

• Cmentarz parafialny

• Cmentarz Żołnierzy Radzieckich z 1945 roku

• Pomnik św. Rocha