Wda to największy lewobrzeżny dopływ Wisły, jeden z najciekawszych szlaków wodnych nie tylko w Polsce, ale i w północnej Europie. Rzeka wypływa z Jeziora Wieckiego na Kaszubach i liczy 210 km długości. Wda ma charakter nizinno-leśny i na wielu odcinkach jest głęboko wcięta w teren. Niekiedy płynie po podłożu kamienistym, innym razem meandruje wśród zarośli, trzcin i szuwarów, stanowiących prawdziwy raj dla dzikiego ptactwa. Uroku dodają rzece - prócz lasów - liczne zakola, niekiedy mocno rozczłonkowane rozlewiska, a także przepiękne, wąskie zatoczki, w które w dolnym biegu niby pod sklepieniem drzew chętnie wlewa się woda. Szerokość doliny wynosi 200-500 m, z wyjątkiem partii koło Młynek, gdzie sięga 800 m. Koryto ma szerokość 8-30 m, a głębokość około 1 m. Na trasie istnieją pomniki przyrody, jak np. głaz narzutowy w wodzie w miejscowości Czarna Woda, przybrzeżne 500-600 letnie dęby (dąb samotnik około 900-letni) we Wdeckim Młynie, rezerwat przyrodniczy "Krzywe Koło" i rezerwat bobrów w Błędnie, nie opodal połączony z uroczyskiem. W połozonej nad rzeką wsi Stara Rzeka-chata zrębowa z XIX w. podcieniem narożnym.